Waterstof

Waterstof is een chemisch element dat bij kamertemperatuur en bij normale luchtdruk gasvormig is. Het is het meest voorkomende element in ons universum en heeft geen geur of kleur. Waterstof bestaat uit twee atomen die de letter H (van Hydrogenium, de Latijnse naam voor waterstof) hebben meegekregen. Het is daarom ook wel bekend als H₂.

Waterstof weegt, wanneer het gasvormig is, extreem weinig. Als het vrijkomt in een ruimte zal het daarom snel opstijgen (sneller dan bijvoorbeeld aardgas). Daarnaast is waterstof ook erg brandbaar. Als het verbrandt, ontstaat er H₂O, oftewel water. Verbranding is dus niet vervuilend en verbranding zorgt niet voor CO₂-uitstoot. Lees meer over waterstof op dewereldvanwaterstof.nl.

Alles wat leeft op aarde bestaat uit waterstofverbindingen en kan ook niet zonder. Maar waterstof komt hier op aarde bijna niet in geïsoleerde vorm voor. Het zit vast aan andere atomen, bijvoorbeeld in water. Waterstof is los te maken van andere atomen met behulp van elektriciteit. Als je water onder stroom zet, ontstaat er aan de positieve kant van de stroom (de + pool of anode) zuurstof. Aan de andere kant, bij de negatieve kant (de – pool of kathode) ontstaat waterstof. Door de elektriciteit wordt het water (H₂O) dus ontleed in waterstof (H₂) en zuurstof (O₂), dat noemen we elektrolyse. De installatie waarin dit gebeurt wordt een elektrolyser genoemd. De zuurstof en waterstof die in de installatie vrijkomen worden los van elkaar opgevangen.

We maken onderscheid tussen ‘groene’, ‘blauwe’ en ‘grijze’ waterstof. Dit zegt niks over de waterstof zelf. Die is in alle gevallen hetzelfde. Het zegt iets over hoe de waterstof is gemaakt. Groene (ook wel hernieuwbare) waterstof is gemaakt door elektrolyse met groene stroom. Bijvoorbeeld van windmolenparken op zee. Grijze waterstof wordt gemaakt met behulp van fossiele brandstoffen, zoals aardgas (CH₄). Hierbij komt CO₂ vrij. Bij blauwe waterstof wordt deze vrijgekomen CO₂ opgevangen en ondergronds opgeslagen, waardoor er een stuk minder CO₂ in de lucht komt.

Allereerst, door fossiele brandstoffen te vervangen door waterstof wordt veel meer CO₂-uitstoot voorkomen dan de mogelijke impact van de CO₂-uitstoot van waterstof.

Net als bij aardgas doet Gasunie er alles aan om lekkages of uitstoot van waterstof te voorkomen in de gehele infrastructuur. Bij transport, opslag en import. Niet alleen vanwege het indirecte broeikaseffect maar ook om verspilling van waterstof als energiedrager en grondstof te vermijden. Gasunie wil maximaal bijdragen aan de klimaatambities. Bijdragen aan het probleem hoort daar niet bij, ook niet als het effect indirect of onzeker is.

We gaan zorgvuldig te werk, in het ontwerpproces en straks ook bij de ingebruikname van de infrastructuur. Met de juiste ontwerpkeuzes en periodieke metingen kan Gasunie lekkages van waterstof tegengaan. Deze ontwerpkeuzes zijn ook nodig bij alle andere stappen in de waterstofketen, van vraag tot aanbod. Hiervoor kan gekeken worden naar certificering en regulering op landelijk, Europees en internationaal vlak. Ook is het belangrijk dat elke stap in de keten in kaart wordt gebracht en partijen verplicht worden om transparant informatie te geven over het monitoren van mogelijke lekkages. Gasunie zet zich actief in om ook hier bij te dragen aan technische en beleidsmatige oplossingen.